“Μια ημέρα, ένα μικρό άνοιγμα εμφανίστηκε σε ένα κουκούλι, ένας άντρας κάθισε και παρατηρούσε την μικρή πεταλούδα για ώρες, καθώς πάλευε για να βγάλει το σώμα της μέσα από την μικρή οπή.
Κάποια στιγμή φάνηκε σαν να είχε σταματήσει κάθε προσπάθειά της. Έμοιαζε σαν να είχε προχωρήσει όσο μπορούσε και τελικά εξαντλήθηκε.
Τότε ο άντρας αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα, πήρε ένα ψαλίδι και άνοιξε το κουκούλι.
Η πεταλούδα έδειχνε χαρούμενη και ξεπρόβαλε εύκολα. Αλλά, το σώμα της ήταν μαραμένο και ζαρωμένα φτερά της.
Ο άντρας συνέχισε να παρακολουθεί περιμένοντας, από στιγμή σε στιγμή, να ανοίξει τα φτερά της, να δυναμώσουν και να γίνουν ικανά &γερά να στηρίξουν το σώμα της πεταλούδας και ότι θα γίνονταν.
Η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της περιφερόμενη αργά και δύσκολα με το σώμα της μαραμένο και τα φτερά της ζαρωμένα. Ποτέ δεν μπόρεσε να πετάξει.
Αυτό που ο άντρας, με την ευγένεια και την καλή του θέληση δεν μπόρεσε να κατανοήσει ήταν ότι ο περιορισμός του κουκουλιού και ο αγώνας που απαιτήθηκε από την πεταλούδα ήταν ο μόνος τρόπος για να αναγκάσει τα υγρά να κινηθούν από το σώμα της πεταλούδας προς τα φτερά της, έτσι ώστε να είναι έτοιμη να πετάξει μόλις κατάφερνε να απελευθερωθεί από το κουκούλι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου